Rode kool

Vorige maand, Vrijdag 13 April,  was het de datum die ons gesprekstof gaf. We kregen het over geloof of eigenlijk meer over bijgeloof. Kon je wel onder een ladder doorlopen? Moest je bij hotelbezoek kamernummer 13 en in het vliegtuig stoel 13 weigeren, of als voetballer een kruisje slaan of de grond even aanraken als je het veld betreed?? 

Persoonlijk heb ik hier niets mee en lach doorgaans de onzin weg, maar er zijn toch echt mensen die hier heel serieus mee omgaan.

Dit deed mij denken aan ‘Suzoek’. Suzoek, voor de ingewijden: de Woerdense oud Marineman, Frans v/d D. die ons destijds in de Reehorst met grote frequentie en ‘dorst’ bezocht, kwam eens met het volgende verhaal. 

 

Ter inleiding: Frans was na zijn contract, van 6 jaar, als telegrafist bij de Marine te hebben uitgediend, terecht gekomen in de Zeesleepvaart en zwierf zodoende jaren bij oa. Wijsmüler werkend, praktisch de gehele wereld rond. Zo was hij ook een tijdje ergens op Japan gestationeerd, waar hij, vanwege een affaire met ‘een kleine nauw kijkende  Geisha’, naast een zoon ook zijn bijnaam Suzuki verwierf.

 

Toen we Frans, bij een maaltijd eens rode kool als groente serveerde, veerde hij op en zei deze “zooi” nooit op maandag te bereiden of te eten. Rode kool op Maandag!!  Het was de duivel verzoeken om ongeluk.  Hoe zo Frans ??  Vroeg ik.  Frans kwam los en vertelde dat het op zee, een ‘doodzonde’ was om ’s Maandags ‘Rooie Kool’ te eten, het minste wat je kon overkomen was windkracht 12 maar waarschijnlijk nog veel erger, je mocht blij zijn de thuishaven te halen.  Ik had er ondanks mijn Marine loopbaan, nooit van gehoord, maar het schijnt dat het bij de Visserijvloot en de Zeesleepvaart een hardnekkig bijgeloof is.  Wij zelf maken er dikwijls nog grappen over, doch bij Jeanne komt er nadien ’s Maandags ook niets roods meer op tafel, zelfs geen bietjes, tomatensoep is al verdacht !. Op andere dagen kunnen we er samen met wat appelmoes, hachee en een kruimig ‘piepertje’ van smullen, heerlijk!!

Echter …. Toen we een poosje later, misschien wel jaren, eens tijdens een vakantie op Isla Margarita, Piet Haasnoot, een Katwijkse kapitein van een flinke trawler en zijn vrouw, ontmoetten en nogal mee optrokken, ik het ‘verhaal Frans’ vertelde, zat Piet het stoïcijns en zwijgend aan te horen en reageerde nauwelijks. Toen ik, aan het eind van mijn relaas, de schertsende opmerking maakte “Piet daar doe jij toch niet aan mee hé ?  kwam hij omhoog en zei:  “ Flip je kan het geloven of niet, maar als mijn kok ’s maandags met rode kool komt, gaat het hele zooitje overboord en als tie veel reclames  heeft gaat tie er zelf achter aan “ Ik stond versteld! Ik achtte Piet een zeer nuchtere kerel, doch in dit geval had ik wat bij te stellen. Ik zei Piet toch !

“Het is gegarandeerd donderen” sprak hij,  “ Waarvan slecht weer nog het minste is, of het is ruzie onder de bemanning, pech in de machinekamer, kapotte netten of noem het maar op. Dus geen rooie kool op Maandag “

 

Enige tijd later kwam het echtpaar Haasnoot ons in de Reehorst eens opzoeken en trakteerde ons op een partij vis van verschillende soorten, waar we gezamenlijk diverse keren smakelijk van hebben gegeten zelfs ’s Maandags!!