De foto's onder het glaasplaatje op de slaapzaal in Biak.

 

Opa en opoe Kastelijn woonden al op B 64, toen mijn ouders zich op B 63 vestigden en er de bakkerij begonnen, dus ook bij mijn geboorte woonden zij er. In mijn diepste herinneringen   ( of moet dit vroegste – oudste – of jongste herinneringen zijn? laten we er eens over discussiëren ) maar in ieder geval bedoel ik de herinneringen waarbij ik op zijn jongst was, herinner ik me deze zeer oude mensen heel vaag, zonder er nog gezichten bij te zien, weet ik van een nogal lange man met een zwarte pet op en een wat gedrongen oud vrouwtje met ook iets van een muts of zo op haar hoofd. Ik weet nog wel dat ze mij als kleuter wel eens binnen haalde en me dan trakteerden op een Zeeuwse bal of  een kandij klont of ‘babbelaar’ of zo, ze gebruikten die ook bij de koffie en de thee.

Toen één van de twee overleed, ik denk van Opoe, kwam het huis ‘leeg’, ik dacht dat Opa nog een poosje bij familie op een boerderij heeft gewoond.

Dit alles moet zich in ieder geval voor 1949 hebben afgespeeld, want in dat jaar kwam de familie Vroege naast ons wonen. Een kompleet andere situatie!

Ik schrijf familie Vroege, maar eigenlijk kwam er, ondanks dat er een vijftal personen naast ons ‘neerstreek’, maar een gedeeltelijke familie Vroege naast ons wonen. In de eerste plaats ontbrak er een Vader Vroege, de man was, na een lang?  ziekbed overleden en liet Moeder Vroege met zes ‘nazaten’ en een X hoeveelheid vee achter, ze ‘bestierden’ namelijk een boerderij in Kamerik, wat door Ma alleen niet meer te doen was.

Ook was er één van de oudste zonen niet bij, Ad, één van de tweeling “Ad en Jan” verkeerde, voor Volk en Vaderland, in Nederlands Oost Indië, ik denk dat zij toen een jaar of twintig –éénentwintig waren, wel kwam Dina mee, de oudste dochter van ca achttien – negentien, in volgorde van leeftijd kwam dan Wim van ca zestien, hij werkte bij een oom in Harmelen als boerenknecht en was daar intern, hij was er dus in 1949 ook niet bij, wel de twee jongste ‘meiden’ Rie en Gerda, Rie was ongeveer twee jaar ouder dan ik en Gerda zo’n drie jonger.

We mogen de familie Vroege gerust een ‘bruisende’ familie noemen, Mamma Vroege, zo werd ze door het halve dorp genoemd, was ondanks haar ‘weduwe zijn’ beslist geen verbitterd mens’, in tegendeel. Ze was bijzonder gastvrij en tolereerde gigantisch veel, vandaar dat er bij hen altijd wel iets te doen viel, het er dikwijls erg ‘gezellig’ was en er bijna alles kon, tot overnachten toe, als het nodig was, schoof er altijd wel iemand een beetje op, zodat je er nog wel bij kon. Ook de dames ??  hoor ik u nu denken, maar daar geef ik lekker geen antwoord op, daar raad u maar naar ha ha ??!!

‘Mamma Vroege’ was een buitengewoon sociaal bewogen mens, zij zat in diverse besturen van allerlei verenigingen en / of comités, zoals Plattelands Vrouwenbond, Toneelgroepjes, zangvereniging, comité voor de bejaardenreis  ja zelfs tot de BB toe en als er iets te organiseren viel op het dorp, deed men zelden te vergeefs een beroep op haar, zij was er zo druk mee dat er thuis wel eens een ‘steekje viel’ een ‘kniesoor’ die daar op lette!

Ik zou over de gebeurtenissen in en rond het huishouden en de familie Vroege een aardig ‘boekwerkje’ kunnen schrijven, maar dat doe ik niet, ik wil het wel bij wat persoonlijke belevenissen houden.

Het is er nooit van gekomen, maar Rie had volgens mij aardig bij het ‘onderwijs’ terecht gekund, gezien de hoeveelheid ‘kennis der natuur’ en met name het verschil tussen ‘jochies en meissies’ die ze mij voortvarend en zeer gedreven heeft bijgebracht.

Ze mocht me gaarne ‘onderwijzen’. Ja we konden, ondanks het verschil in leeftijd, in de beginjaren vijftig, prima met elkaar overweg. Ook een flink aantal vriendinnetjes betrok Rie gaarne bij haar ‘colleges’, waarbij ik dan als ‘demo’ diende , wat ik niet echt vervelend vond, daar kleine ‘wederdiensten’ door de ’meissies’ vol gaarne werden verleend. Ik zal hierover niet verder in details treden, anders waant u zich wellicht in een ‘verhaal van Jan Wolkers’

Ik heb later de opgedane ‘kennis’ op mijn beurt weer over trachten te brengen op Gerda, wat niet erg veel moeite kostte, Gerda was zeer ‘leergierig’

Later, tijdens mijn verblijf in Nieuw Guinea ( 1961 / ’62 ) onderhield ik met Gerda een ‘onstuimige’ correspondentie en lag haar foto ‘breed uitgestald’ onder het glasplaatje van mijn tafeltje naast het stapelbed. Tot echte ‘verkering’ is het met Gerda nooit gekomen, maar we konden elkaar gaarne leien. Na mijn ‘repat’ was Gerda ook nog wel eens in voor een ‘verzetje’ en heeft ze me verschillende malen vergezeld op ‘uitjes’ en naar diverse feestjes. Zo staan ‘buren’ elkaar bij in ‘lief en leed’!?
                                                             

Wim, die zijn carrière als boer zo ’n beetje rond zijn achttiende jaar wel voor gezien hield, haalde zijn rijbewijzen en werd na een poosje vrachtwagen chauffeur, o.a bij een foeragehandelaar in Kamerik, waarbij dan b.v ook reizen naar Zeeland werden ondernomen om stro, hooi of bieten en dergelijke te halen, in die tijd voorwaar geen sinecure, bruggen en dammen waren er nog niet, drie keer ‘overvaren’ voor je bij een klant of leverancier ‘aan kon kloppen’ was niets abnormaals, ik heb met Wim diverse van zulke ritten meegemaakt. Later is hij terechtgekomen in vleestransport en ben ik een paar keer met hem mee geweest naar Parijs. Wim is laat getrouwd, ik denk dat hij de dertig al ruim was gepasseerd. Hij, in zijn ‘late wilde jaren’ en ik in mijn ‘vroege’ hebben we naast ‘reizen’ ons ook nog wel eens met wat andere ‘recreatieve’ dingen bezig gehouden, mijn moeder was dan meestal erg blij als ik weer thuis was! Wim verkeerde o.a ook in het ‘gezelschap’ waarmee we op ‘Koninginndag’ 1964 de Kermis in Ouderkerk a/d Amstel bezochten, waar ik Jeanne, nu al jaren mijn vrouw,voor het eerst tegen het lijf liep.

Met Dina heb ik nooit wat gehad, daar was het leeftijd verschil te groot voor, net zoals met ‘de tweeling’,natuurlijk. Het toeval wil wel, hoewel toeval!! dat Dina met Bertus is getrouwd.
 

Genoeg over de buren van B 64       Tot een volgende keer    

Feestje bij de buren 'links'